سوگند به فرشتگانی که پی در پی فرستاده می شوند، (1) و آنها که همچون تند باد حرکت می کنند، (2) و سوگند به آنها که (ابرها را) می گسترانند، (3) و آنها که جدا می کنند، (4) و سوگند به آنها که آیات بیدارگر (الهی) را (به انبیاء) القا می نمایند، (5) برای اتمام حجت یا برای انذار، (6) که آنچه به شما (درباره ی قیامت) وعده داده می شود، یقیناً واقع شدنی است. (7)
(سوره مرسلات)
روز قیامت، روزی است که قطعا اتفاق خواهد افتاد و هیچ شکی در آن نیست.
پس چرا افرادی آن را فراموش کرده اند؟ آنها، به گونه ای رفتار می کنند که گویی هرگز آن اتفاق نخواهد افتاد.
آنها آرزو هایی برای خود می پرورانند که انگار هزاران سال زنده خواهند بود.
آنها برنامه هایی تنظیم می کنند، که انگار می دانند مرگشان چه هنگام است. و انگار می دانند قیامت چه هنگام است!
شما را چه می شود؟ چگونه داوری می کنید؟! آیا خداوند به شما کتابی داده که زمان قیامت در آن نوشته شده است؟
هرگز چنین نیست. چراکه تنها خداوند قادر، از آن باخبر است.
بدانید که آن روز، بسیار نزدیک است. روزی که در «صور» دمیده می شود. در آن هنگام، شما فوج فوج به محشر می روید.
در آن هنگام كه خورشيد در هم پيچيده شود، و در آن هنگام كه ستارگان بىفروغ شوند، و در آن هنگام كه كوهها به حركت درآيند و مانند پشم رنگین متلاشی خواهد بود، و در آن هنگام كه با ارزشترين اموال به دست فراموشى سپرده شود، و در آن هنگام كه وحوش جمع شوند، و در آن هنگام كه درياها برافروخته شوند، و در آن هنگام كه هر كس با همسان خود قرين گردد، و در آن هنگام كه از دختران زنده به گور شده سؤال شود: به كدامين گناه كشته شدند؟!
همان روز که آسمان همچون فلز گداخته می شود، و هیچ دوست صمیمی سراغ دوستش را نمی گیرد، آنها را نشانشان مىدهند (ولى هر كس گرفتار كار خويشتن است)، چنان است كه گنهكار دوست مىدارد فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فدا كند، و همسر و برادرش را، و قبيلهاش را كه هميشه از او حمايت مىكرد، و همه مردم روى زمين را تا مايه نجاتش گردند، امّا هرگز چنين نيست كه با اينها بتوان نجات يافت، آرى! شعلههاى سوزان آتش است، دست و پا و پوست سر را مىكند و مىبرد!
آن روز برای مردم بسیار دور است، و برای خدا بسیار نزدیک.
شاید که شما، با خواندن این مطالب هشدار دهنده، تکانی به خودتان ندهید.
شاید بگویید: ما قطعا از هدایت یافتگانیم؛ و به روز جزا اعتقاد داریم.
اما باید بدانید که هیچ انسانی به روز جزا شک ندارد. انسان به معاد اعتقاد دارد. بلکه او می خواهد آزاد باشد و بدون ترس از دادگاه قیامت، در تمام عمر گناه کند. از این رو می پرسد: قیامت کی خواهد بود؟
سوگند به ماه، و به شب، هنگامی که دامن برچیند و پشت کند، و به صبح، هنگامی که چهره بگشاید، که آن حوادث هولناک قیامت، از مسائل مهم است. هشدار و انذاری است برای همه ی انسان ها.
ما که با خودمان تعارف نداریم، تا به حال چند بار تفکر عمیق و سودمند کرده ایم؟
قرآن هم در جاهای بسیار زیادی، انسان ها را دعوت به تفکر کرده است. کاری که هیچ یک از ما، آن را در برنامه ی روزانیمان یادداشت نکرده ایم.
چنانچه زیاد در آیات قرآن دیده و خوانده ایم: لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُون، أَفَلا تَتَفَكَّرُون، لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُون، َ إِنَّ في ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُون و ...
ولی تا به حال، به همین آیات فکر کرده ایم؟!
در احادیث هم به تفکر سفارش شده است. مثل این حدیث معروف:
تفکر ساعة خیر من عباده سنه: یک ساعت تفکر بهتر از یک سال عبادت است.
پس بیایید تفکر پیشه کنیم، و از همین متن شروع کنیم.
به همین متن فکر کنیم و به دید منطقی نزدیک شویم تا به خدا نزدیک شویم.
- نه. از آنجا گریختم. چرا که منزلگاه شیاطین گشته بود.
پس ای مردم، آگاه باشید که دید منطقی، سالیان سال است که از ذهن شما فراموش شده است. به یادش آورید آن را...
دید منطقی، همان چیزیست که پیامبران به مردم ابلاغ می کردند.
دید منطقی، همان چیزیست که فرشتگان را به سجده در می آورد.
دید منطقی، همان چیزیست که عالم بی آن، چون سخنران بی زبان است.
دید منطقی، همان چیزیست که اگر بر کوه ها خوانده شود، غباری پراکنده می شود.
دید منطقی، همان موهبتیست که مردم فراموشش کردند، و خداوند قرآن را نازل کرد.
دید منطقی، همان علمیست که سر چشمه اش خداوند است.
دید منطقی، همان ثروتیست که عرفا به دنبالش می گردند.
دید منطقی را به یاد آورید. همانی را که خدا به تو آموخت، و تو شاگرد خوبی نبودی، فراموشش کردی و در دنیا غرق شدی.
پس بیاد آور دید منطقی را. چون منتظر توست.
چرا اصلاً خدا ما را آفرید؟
چرا می میریم؟ و چرا به دنیای دیگری می رویم؟جواب همه ی اینها در دید منطقی است.
دعوت او را بپذیرید...آیا کسی هست که یادش مانده باشد که خدا در روز خلقتش، چه سرمایه ای را به او عطا فرمود؟
.
.
دید منطقی، قطره ایست از اقیانوس علم خدا، که خدا آن را روی بندگانش چکاند...قطره ایست از اقیانوس علم خدا
که خداوند آن را روی بندگانش چکاند...